Logo Federacji Organizacji Kresowych
Logo Federacji Organizacji Kresowych
                                                                                     
Federacja Organizacji Kresowych
                                                                                     
Strona Główna              o nas              Oświadczenia               Federacja               Archiwum              Kontakt              Strony o kresach
Sprawy Ogólne                 Białoruś                 Litwa                 Ukraina
© Federacja Organizacji Kresowych
siedziba:
Krakowskie Przedmieście 64
00-322 Warszawa


„Gorzka Prawda” Wiktora Poliszczuka

   Książkę tą powinien przeczytać każdy zainteresowany konfliktem polsko-ukraińskim w czasie II wojny światowej, jeżeli dotąd tego nie uczynił. Książka wyróżnia się od wielu innych będących dowodami zbrodni nacjonalistów ukraińskich dokonanej na polskiej ludności Kresów południowo-wschodnich II Rzeczpospolitej.
- była pierwszą poważną pracą poświęconą temu tematowi dostępną w Polsce, można więc przyjąć, że pisana w Kanadzie była oparta przede wszystkim o archiwa diaspory ukraińskiej
- napisał ją Ukrainiec w prawdzie z matki Polki, ale Ukrainiec z przekonania i z wiary
- odważył się napisać ją z pozycji Ukraińca z Wołynia, znającego prawdę
- nie wiadomo, czy zdawał sobie sprawę z tego jaki sprzeciw i jaką wrogość swoim działaniem wywoła. Można sądzić, że chciał zapobiec spadającej na Ukraińców jako narodu niesławie, przez wskazanie właściwych sprawców.
- opisał ich dokładnie, ich credo, ich działanie, opisał warunki, które spowodowały i umożliwiły im bezkarnie zabić prawie sto tysięcy swoich sąsiadów
- tymczasem ściągnął na siebie głośny powszechny sprzeciw publicystów, działaczy nacjonalistycznych, polityków, a także historyków ukraińskich: wszystkich, którzy nie potrafili sobie wyobrazić nazwania zbrodniarzami jedynych „bohaterów z czasu wojny, walczących o niepodległą Ukrainę”; trzeba dodać zbrodniarzami nie oskarżanymi w tym czasie oficjalnie przez Polskę.
- Samotnie, w pojedynkę udowadniał w „Gorzkiej Prawdzie”, że nie wskazanie sprawców tej zbrodni, odpowiedzialnym uczyni cały Naród Ukraiński
- Wykazał, że sprawcami była stosunkowo nieliczna frakcja skrajnych szowinistów: ok.1% żyjących wówczas Ukraińców.
- Jego antagoniści nigdy nie dyskutowali z jego twierdzeniami. Atakowali tylko jego samego: Poliszczuka, na przykład za jego rzekomą współpracę z KGB.

   Co dziwne Poliszczuka nie poparła też licząca się opinia polskich elit. Ale Polska rzeczywiście nie mogła wówczas zachwycić znawcę prawdziwego przebiegu wydarzeń. Polska kompletna nieznajomość tego strasznego wycinka historii plus przemożna chęć zbliżenia z Ukrainą, blokowała usta i jakąkolwiek wolę zabrania się do jej zbadania.

   Dość ożywiona po „Gorzkiej Prawdzie” działalność publicystyczna Poliszczuka w przeważającym stopniu skierowana była i jest dalej przede wszystkim przeciw polskim elitom. Krytykuje jej bierność, nie reagowanie na kłamstwa głoszone na Ukrainie, obojętność w stosunku do pomordowanych Polaków itp. Był też głośnym krytykiem cyklu badawczego pt. „Polska-Ukraina: trudne pytania” zarzucając brak przygotowania polskiej ekipy do takich debat. Do dziś jest jedynym zewnętrznym recenzentem tomów tego cyklu.